Amritvele da hukamnama Sachkhand shri Darbar Sahib, shri amritsar sahib 21-07-2023

 ਸੋਰਠਿ ਮਹਲਾ ਪਹਿਲਾ ॥ ਤੂ ਪ੍ਰਭ ਦਾਤਾ ਦਾਨਿ ਮਤਿ ਪੂਰਾ ਹਮ ਥਾਰੇ ਭੇਖਾਰੀਉ ॥ ਮੈ ਕਿਆ ਮਾਗਉ ਕਿਛੁ ਥਿਰੁ ਨ ਰਹੈ ਹਰਿ ਦੀਜੈ ਨਾਮੁ ਪਿਆਰੀ ਜੀਉ ॥ ਘਟਿ ਘਟਿ ਰਵਿ ਰਹਿਆ ਬਨਵਾਰੀ ॥ ਜਲਿ ਥਲਿ ਮਹੀਅਲਿ ਗੁਪਤੋ ਵਰਤੈ ਗੁਰ ਸਬਦੀ ਦੇਖਿ ਨਿਹਾਰੀਉ ॥ ਰਹਾਉ ਮਰਤ ਪਇਆਲ ਅਕਾਸੁ ਦਿਖਾਇਓ ਗੁਰਿ ਸਤਿਗੁਰਿ ਕਿਰਪਾ ਧਾਰੀ ਜੀਉ ॥ ਸੋ ਬ੍ਰਹਮੁ ਅਜੋਨੀ ਹੈ ਭੀ ਹੋਨੀ ਘਟ ਭੀਤਰਿ ਦੇਖੁ ਮੁਰਾਰੀ ਜੀਉ ॥ ਜਨਮ ਮਰਨ ਕਉ ਇਹੁ ਜਗੁ ਬਪੁੜੋ ਇਨਿ ਦੂਜੈ ਭਗਤਿ ਵਿਸਾਰੀ ਜੀਉ ॥ ਸਤਿਗੁਰੁ ਮਿਲੈ ਤ ਗੁਰਮਤਿ ਪਾਈਐ ਕਤ ਬਾਜੀ ਹਾਰੀ ਜੀਉ ॥ ਸਤਿਗੁਰ ਬੰਧਨ ਤੋੜਿਆ ਬਹੁੜਿ ਨ ਉਤਰਿ ਮਝਾਰੀ ਜੀਉ ॥ ਨਾਨਕ ਗਿਆਨ ਰਤਨੁ ਪਰਗਾਸਿਆ ਹਰਿ ਮਨਿ ਵਸਿਆ ਨਿਰੰਕਾਰੀ ਜੀਉ ॥

   

ਪਦਅਰਥ:- ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ-ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ! ਦਾਨਿ—ਦਾਨ (ਦੇਣ) ਵਿਚ। ਮਤਿ ਪੂਰਾ—ਮਤਿ ਦਾ ਪੂਰਾ, ਕਦੇ ਨਹੀਂ ਖੁੰਝਣ ਵਾਲਾ। ਥਾਰੇ—ਤੇਰੇ। ਭੇਖਾਰੀ—ਮੰਗਤੇ। ਮਾਗਉ— ਮੰਗਾਂ। ਤਿਰੁ—ਸਦਾ ਟਿਕੇ ਵਾਲਾ। ਨ ਰਹਾਈ—ਨ ਰਹੈ, ਨਹੀਂ ਰਹਿੰਦਾ। ਹਰਿ—ਹੇ ਹਰੀ! ਪਿਆਰੀ— ਪਿਆਰ ਕਰਾਂ।੧। ਰਵਿ ਰਹਿਆ—ਵਿਆਪਕ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ। ਬਨਵਾਰੀ—ਪਰਮਾਤਮਾ। ਮਹੀਅਲਿ—ਮਹੀ ਤਲੀ, ਧਰਤੀ ਦਾ ਤਾਲ, ਪੁਲਾੜ ਵਿਚ, ਆਕਲ ਵਿਚ। ਦੇਖਿ ਨਿਹਾਰਿ—ਦੇਖਿ ਨਿਹਾਰਿ, ਚੰਗਾ ਵੇਖ ਰਿਹਾ ਹੈ। ਰਹਾਉ। ਮਰਤ—ਮਾਤ ਲੋਕ, ਇਹ ਧਰਤੀ। ਪਯਾਲ—ਪਾਤਾਲ। ਗੁਰਿ—ਗੁਰੂ ਨੇ। ਸਤਿਗੁਰਿ—ਸਤਿਗੁਰ ਨੇ। ਭੀ—ਹੁਣ ਭੀਵਾਣਾ । ਹੋਨੀ—ਅਹੰ ਨੂੰ ਭੀ ਜਾਣੇਗਾ।੨। ਬਪੁੜੋ—ਵਿਚਾਰਾ। ਇਨਿ—ਇਸ (ਜਗਤ) ਨੇ। ਦੂਜੈ—ਦੂਜੇ (ਮੋਹ) ਵਿਚ (ਫਸ ਕੇ)। ਸਾਕਤ—ਸਾਕਤਾਂ ਨੇ, ਮਾਇਆ-ਵੇੜ੍ਹੇ ਨੇ ।੩। ਸਤਿਗੁਰ—ਹੇ ਸਤਿਗੁਰੂ! ਤੋਰਿ—ਤੋੜ ਕੇ। ਨਿਰਾਰੇ—ਨਿਰਾਲੇ, ਨਿਰਲੇਪ। ਬਹੁੜਿ—ਮੁੜ। ਮਝਾਰੀ—ਵਿਚ। ਨਾਨਕ—ਹੇ ਨਾਨਕ! ਪਰਗਾਸਿਆ—ਮਕਿਆ, ਸ਼ੋਸ਼ਣ ਹੋਇਆ। ਮਨਿ—ਮਨ ਵਿਚ ।੪।       

ਅਰਥ:- ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ ਜੀ! ਸਾਨੂੰ ਸਭ ਪਦਾਰਥ ਦੇਣ ਵਾਲਾ, ਦਾਤਾਂ ਵਿੱਚ ਤੂੰ ਕਦੇ ਖੁੰਝਦਾ ਨਹੀਂ, ਆਪ (ਦਰਦੇ) ਤੂੰ ਮੰਗਦੇ ਹਨ। ਮੈਂ ਤੈਥੋਂ ਕੇਹੜੀ ਮੰਗਾਂ? ਸਦਾ ਟਿਕੀ ਰਹਿਣ ਵਾਲੀ। (ਹਾਂ, ਤੇਰਾ ਨਾਮ ਸਦਾ-ਥਿਰ ਰਹਿਣ ਵਾਲਾ ਹੈ) ਹੇ ਹਰੀ! ਮੇਰੇ ਨਾਮ ਦੇਹ, ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਨਾਮ ਨੂੰ ਪਿਆਰ ਕਰਾਂ।1। ਸਦਾ ਲਈ ਸਰੀਰ ਵਿੱਚ ਵਿਆਪਕ ਹੈ। ਪਾਣੀ ਵਿੱਚ ਧਰਤੀ ਵਿੱਚ, ਧਰਤੀ ਦੇ ਇੱਕ ਦ੍ਰਿਸ਼ਟੀਕੋਣ ਵਿੱਚ ਹਰ ਵਿਚਾਰ ਪਰਗਟ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ। (ਹੇ ਮਨ!) ਗੁਰੂ ਦੇ ਸ਼ਬਦ ਦੀ ਖੋਜ ਰਹਾਉ। (ਹੇ ਭਾਈ! ਉਸ ਉੱਤੇ) ਗੁਰੂ ਨੇ ਸਤਿਗੁਰੂ ਨੇ ਕਿਰਪਾ ਕੀਤੀ ਹੈ, ਉਸ ਦੀ ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਆਕਾਸ਼ ਪਾਤਾਲਸਾਰਾ ਜਗਤ ਪ੍ਰਭੂ ਦੀ ਹੋਂਦ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਸੁੰਦਰਤਾ ਦਿਖਾਈ ਗਈ ਹੈ। ਉਹ ਹਾਕਮ ਜੂਨਾਂ ਵਿੱਚ ਨਹੀਂ ਆਉਂਦੇ, ਹੁਣ ਵੀ ਕੋਈ ਅਗਾਂਹ ਜਾਣਦਾ ਹੈ, (ਹੇ ਭਾਈ! ) ਉਸ ਪ੍ਰਭੂ ਨੂੰ ਤੂੰ ਆਪਣੇ ਅੰਦਰ (ਵੱਸਦਾ) ਵੇਖਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਭਾਗ-ਜਨ ਜਗਤ ਜਨਮ ਮਰਨ ਦਾਗੇੜ ਸਹੇੜ ਬੈਠਦਾ ਹੈ, ਇਹ ਆਪਣੇ ਮਾਇਆ ਦੇ ਮੋਹ ਵਿੱਚ ਪੈ ਕੇ ਆਤਮਕ ਤੌਰ 'ਤੇ ਭਗਤੀ ਭੁੱਲਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਜੇ ਸਤਿਗੁਰੁ ਮਿਲਾਏ ਤਾਂ ਗੁਰੂ ਦੇ ਉਪਦੇਸ਼ ਤੇ ਤੁਰਿਆਂ (ਪ੍ਰਭੂ ਦੀ ਭਗਤੀ) ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਪਰ ਮਾਇਆ-ਲੱਖੇ ਜੀਵ (ਭਗਤੀ ਤੋਂ ਖੁੰਝ ਕੇ ਜਨਮ ਦੀ) ਹਾਰ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।੩। ਹੇ ਸਤਿਗੁਰੂ! ਮਾਇਆ ਦੇ ਬੰਧਨ ਤੋੜ ਕੇ ਜਗਤ ਨੂੰ ਤੂੰ ਮਾਇਆ ਤੋਂ ਨਿਰਲੇਪ ਕਰਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਮੁੜ ਜਨਮ ਮਰਨ ਦੇ ਗੇੜ ਵਿੱਚ ਨਹੀਂ ਪੈਂਦਾ। ਹੇ ਨਾਨਕ! (ਗੁਰੂ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ ਲੋਕ ਦੇ ਅੰਦਰ ਆਤਮਕ ਗਿਆਨ ਦੇ) ਦਾ ਰਤਨ ਸੁਣਨਾ ਹੈ, ਦੇ ਮਨ ਵਿੱਚ ਹਰਿ ਨਿਰੰਕਾਰ (ਆਪਣਾ) ਆਪਦਾ ਹੈ।੪।੮।